ประวัติศาสตร์ความเป็นมา "โรงเรียนเต้าหมิง"
จากโรงเรียนจีนแห่งแรกของจังหวัดพังงา สู่มรดกทางสถาปัตยกรรมและจิตวิญญาณแห่งความสามัคคีของชุมชน
๑. กำเนิด "โต๊ะเบ๋ง" สู่ "เต้าหมิง" (พ.ศ. ๒๔๔๘ - ๒๔๖๓)
ก่อตั้งอย่างไม่เป็นทางการในปี 2448 เดิมใช้ชื่อสำเนียงฮกเกี้ยนว่า “โต๊ะเบ๋ง” ก่อนเปลี่ยนเป็น “เต้าหมิง” (導明) สำเนียงจีนกลาง และจดทะเบียนเป็นโรงเรียนราษฎร์ในปี 2463 คำว่า เต้า หมายถึง ทาง/ชี้นำ, หมิง หมายถึง แสงสว่าง/ความเข้าใจ รวมกันคือ "เส้นทางสู่แสงสว่างแห่งปัญญา"
๒. สถาปัตยกรรมอั้งม่อเหลา & ช่างผาว (พ.ศ. ๒๔๖๕)
อาคารหลังปัจจุบัน (หลังที่ 2) สร้างเมื่อปี 2465 โดย "นายผาว" ช่างฝีมือชาวจีนฮกเกี้ยน ทุนทรัพย์จากการลงขันของพ่อค้าเหมืองแร่ในตะกั่วป่า ระนอง และภูเก็ต อาคารเป็นรูปแบบอั้งม่อเหลาประยุกต์โคโลเนียล ใช้คอนกรีตเสริมเหล็กยุคแรก ผนังก่ออิฐ มุขยื่น 2 ชั้น ระเบียงรอบ และประดับหัวเสาแบบกรีก
๓. โครงสร้างที่ดิน & มูลนิธิเพื่อสาธารณะ
ที่ดินเกิดจากการร่วมซื้อของชาวจีนหลายครอบครัว ถือครอง สค.1 ในนามคนไทย 3 คน เพื่อเป็น "มรดกของลูกหลานตะกั่วป่า" ในปี 2533 ได้จัดตั้ง "มูลนิธิโรงเรียนเต้าหมิง ตะกั่วป่า" และในปี 2542 ทายาททั้ง 3 ท่านได้ส่งมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินและอาคารให้แก่มูลนิธิฯ อย่างสมบูรณ์ 100%
ลำดับกาลเวลา ๑๒๐ ปี เต้าหมิง (Chronological Milestones)
คลิกเลือกยุคสมัยเพื่อศึกษาประวัติศาสตร์และหลักฐานที่บันทึกไว้
กำเนิด "โต๊ะเบ๋ง" สู่การก่อสร้างอาคารเต้าหมิงโดยช่างผาว
เริ่มก่อตั้งอย่างไม่เป็นทางการในปี 2448 ในชื่อโต๊ะเบ๋ง ก่อนเปลี่ยนเป็นเต้าหมิง (導明) และจดทะเบียนโรงเรียนราษฎร์ในปี 2463 อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 2465 โดยนายผาว ช่างฝีมือชาวจีนฮกเกี้ยน จากเงินบริจาคของคหบดีเหมืองแร่ตะกั่วป่า ระนอง และภูเก็ต เดิมมุงหลังคากระเบื้องกาบกล้วยและเชิงชายไม้ฉลุ
